Ich wielkie współczujące serca, które stanowią esencję ich istnienia, nigdy nie pozostawiają cierpiących stworzeń za sobą [w ich podróży ku oświeceniu].[1]
- ↑ Daisetz Teitaro Suzuki, Outlines of Mahayana Buddhism (1907; przedruk, New York: Schocken Books, 1963),s. 292–94.
