All translations
Enter a message name below to show all available translations.
Found 3 translations.
| Name | Current message text |
|---|---|
| h English (en) | <blockquote>The Fall of man, which is explained in the allegory of Adam and Eve, was the gradual descent of the consciousness of many sons and daughters of God from a level of God Self-awareness through the immaculate vision of the all-seeing eye to the plane of duality and the relative awareness of good and evil. Gradually mankind’s energies descended from the upper chakras to the lower chakras, and thus, Adam and Eve were typical of the evolutions living in the last days of Lemuria who had compromised the sacredness of the altar of God and begun the misuse of the sacred fire for the gratification of the senses and carnal desire. In this manner, consciousness of death and sin entered the race. Therefore, it was first by the few and then by the many that paradise was lost.<ref>Saint Germain, quoted in {{PUC}}, p. 166.</ref></blockquote> |
| h French (fr) | <blockquote>La chute de l'homme, illustrée par l'allégorie d'Adam et Ève, fut la descente progressive de la conscience de nombreux fils et filles de Dieu, depuis un niveau de conscience divine de soi – accessible par la vision immaculée de l'œil qui voit tout – jusqu'au plan de la dualité et à la conscience relative du bien et du mal. Peu à peu, les énergies de l’humanité descendirent des chakras supérieurs vers les chakras inférieurs ; ainsi, Adam et Ève étaient représentatifs des êtres évolués vivant dans les derniers jours de la Lémurie, qui avaient compromis le caractère sacré de l’autel de Dieu et commencé à abuser du feu sacré pour la satisfaction des sens et des désirs charnels. C’est ainsi que la conscience de la mort et du péché fit son entrée dans la race humaine. C'est donc d'abord par quelques-uns, puis par le plus grand nombre, que le paradis fut perdu.<ref>Saint Germain, cité dans {{PUC}} (''Le Chemin du Christ universel),'' p. 166.</ref> </blockquote> |
| h Icelandic (is) | <blockquote>'''Fall mannsins (syndafallið)'''<ref>Þessi lýsing sýnir að '''Falli''' var ekki skyndilegur atburður heldur sálrænt og orkulegt ferli þar sem mannkynið missti tengslin við sitt æðra sjálf með því að sökkva sér of djúpt í efnislegar nautnir.</ref>, sem útskýrt er í dæmisögunni um Adam og Evu, var hægfara niðurstigning vitundar margra sona og dætra Guðs frá stigi guðlegrar sjálfsvitundar, í gegnum hina '''flekklausu ímynd'''<ref>'''Hin flekklausa ímynd (Immaculate vision)''': Þetta er lykilhugtak hjá Elizabeth Clare Prophet. Það vísar til hæfileikans (tengdum þriðja auganu) til að sjá hina guðdómlegu fullkomnun og mynd Guðs í öllu sköpunarverkinu. Þegar menn glötuðu þessari sýn fóru þeir að trúa á raunveruleika hins illa.</ref> hins '''al-sjáandi auga'''<ref>'''Al-sjáandi augað (All-seeing eye)''': Orkustöðin í enninu (þriðja augað). Þegar hún er hrein, sér maðurinn aðeins sannleikann, en þegar hún mengast af tvíhyggju, fer maðurinn að upplifa heiminn sem baráttu á milli góðs og ills.</ref>, niður á svið '''tvíhyggjunnar''' og hina afstæðu vitund um gott og illt'''Svið tvíhyggjunnar (Plane of duality)''': Hinn efnislegi heimur eins og við þekkjum hann, þar sem við upplifum aðskilnað (ljós/myrkur, gott/illt, líf/dauði) í stað hinnar guðlegu einingar.</ref>Smám saman lækkaði orka mannkynsins úr '''efri orkustöðvunum niður í þær neðri'''<ref>'''Efri vs. neðri orkustöðvar (Upper vs. lower chakras)''': Í hinu upprunalega ástandi flæddi orkan (hinn heilagi eldur eða Kundalini) upp til hjartans, hálsins og höfuðsins. „Fallið“ felst í því að beina þessari skapandi orku niður á við, eingöngu til dýrslegrar eða eigingjarnrar fullnægingar í neðri stöðvunum.</ref>, og þannig voru Adam og Eva dæmigerð fyrir þá þróun sem átti sér stað á síðustu dögum Lemúríu, hjá þeim sem höfðu farið á svig við heilagleika '''altaris Guðs'''<ref>'''Altari Guðs (Altar of God)''': Vísar til musteris líkamans, sérstaklega hjartans og orkustöðvanna, þar sem guðdómleg orka er helguð og varðveitt.</ref> og byrjað að misnota hinn '''helga eld'''<ref>'''Hinn helgi eldur (Sacred fire)''': Hrein orka Guðs sem flæðir í gegnum okkur. Misnotkun hans er það sem Meistararnir kalla „synd“.</ref> til að svala og seðja holdlegum girndum skilningarvitanna. Á þennan hátt varð mannkynið meðvitað um dauða og synd. Það var því fyrst hjá fáum, og síðan hjá fjöldanum, sem paradís glataðist.<ref>Saint Germain, quoted in {{PUC}}, p. 166.</ref></blockquote> |