Alchemy/is

Alkemía (Dulefnafræði) voru vísindi miðalda. Hinir fyrri alkemistar (dulefnafræðingar) reyndu að umbreyta óæðri málmum í gull og uppgötva alhliða lækningu við sjúkdómum ásamt leiðum til að lengja lífið.

Í víðara samhengi er dulefnafræði skilgreind sem „máttur eða ferli til að umbreyta einhverju algengu í eitthvað sérstakt“ eða sem „óútskýranleg eða leyndardómsfull umbreyting“. Dulefnafræði er vísindin um sjálfsumbreytingu.

Andleg vísindi dulefnafræðinnar

Dulefnafræði er „al-efnafræði Guðs“, sem sýnir hvernig hver hlið sköpunarverksins er færð til birtingar í efnisheiminum. Dulefnafræði fjallar um að stýra umbreytingum í efni og orku af vitund, þannig að maðurinn starfar saman með Guði við sköpunina.

Dulefnafræði eru vísindin sem gera okkur kleift að nálgast alheimsljósið sem er hinn sanni arfur okkar. Okkur er ætlað að njóta fyllingar þess gjöfula gnægtarlífs sem Jesús kom til að færa okkur og ábyrgjast, til að minna okkur á forna arfleifð okkar á liðnum gullöldum á æðri tíðnisviðum ljóssins og í Meginsólinni. Jesús og Saint Germain kenna vísindi dulefnafræðinnar.

Uppruni

Dulefnafræði, hin fornu vísindi sem eignuð eru Adam, Nóa, Móse, Salómón, Saraþústra og Hermesi, urðu víðar þekkt á fyrstu öldinni í hinni hellenísku menningu í Alexandríu í Egyptalandi, fyrir tilstilli samþættingar grískrar heimspeki, egypskrar tækni og dulhyggju miðausturlenskra trúarbragða.

Dulefnafræðingar (alkemistar) fyrstu aldarinnar rannsökuðu tilgátu Aristótelesar um „frumefnið“ (prime matter), sem er grundvöllur allra efna í jarðheimum. Þetta efni mætti móta í ýmis formgerðir (form) sem taka á sig ýmsar myndir. Höfuðskepnurnar fjórar – eldur, loft, vatn og jörð – framkalla samspil efnis og forms sem framleiðsla alls hins efnislega sköpunarverks byggir á. Breytingar á hlutfalli þessara frumþátta í hvaða líkama sem er leiða til breytinga á formgerð; þess vegna er hægt að breyta hvaða efni sem er í hvaða annað efni sem er ef réttar aðstæður eru fyrir hendi.

Þessi tilgáta hvatti færa málmsmiði til að velta fyrir sér orsökum þess hvernig málmarnir brugðust við, en þeir voru orðnir mjög leiknir í meðferð þeirra. Við gerð gull- og silfurskreytinga fyrir hina ríku gerðu þeir að sjálfsögðu tilraunir með eftirlíkingar fyrir fátækari viðskiptavini og settu fram þá kenningu að ef Aristóteles hefði rétt fyrir sér, ættu þeir að geta búið til gull jafn auðveldlega og hvaða eftirlíkingu sem var. Stjörnuspekingar studdu þá í þessari skoðun, en þeir trúðu því einnig að við réttar stjörnufræðilegar aðstæður gæti umbreyting óæðri málma í gull átt sér stað á auðveldari hátt.

Líkt og líkaminn vex og sálin gengur í gegnum launhelgar krossfestingarinnar og upprisunnar til fullkomnunar hins ódauðlega lífs, þá sáu dulefnafræðingar (alkemistar) fortíðar hvernig málmar þróuðust í iðrum jarðar úr hinum ófullkomnu efnum blýs, kopars, tins, járns og kvikasilfurs yfir í lýtalaust gull. Þeir veittu því eftirtekt að þeir gætu flýtt fyrir þessu breytingaferli með nákvæmri ræktun og langvarandi upphitun – með því að „deyða“ málminn og lífga hann svo við á ný á háleitara stigi, aftur og aftur, þar til gull verður til.

Þessir dulefnafræðingar fundu upp margvísleg rannsóknartæki (sum þeirra eru, í breyttri mynd, enn notuð af efnafræðingum nútímans). Þar sem þeir voru í grunninn handverksmenn, vildu þeir halda dulefnafræði sinni sem iðnaðarleyndarmáli og fundu því upp táknræn heiti sem hinir óvígðu gátu ekki skilið. Þeir notuðu stjörnuspekileg tákn til að auðkenna málmana fimm og tengdu innbyggða eiginleika þeirra við hinar fimm þekktu reikistjörnur. Gull tilheyrði sólinni, silfur tunglinu. Eftir því sem helleníska heimspekin færðist frá vísindalegu sjónarhorni yfir í áherslu á guðlega opinberun í gnóstík, nýplatonisma og kristni, urðu rit um dulefnafræði æ dulspekilegri.

Kína

Í austri leituðust kínverskir dulefnafræðingar fortíðar, sem fylgdu heimspeki taóismans, við að skilja veg náttúrulögmálsins (tao þýðir „vegur“). Þeir nýttu sér „meðal“ – efni sem framkallaði dulefnafræðilega umbreytingu þegar því var bætt við kvikasilfur eða aðra málma. Gull sem þannig var búið til bjó yfir þeim mætti að veita þeim lækningu eða jafnvel ódauðleika sem neytti þess. Líkt og átti sér stað í vestri varð kínversk dulefnafræði síðar dulspekilegri og ritin torkennilegri.

Rasis (Rhazes), arabískur læknir og dulefnafræðingur, í rannsóknarstofu sinni í Bagdad.

Arabaheimurinn

Þegar nestorísku kristnu söfnuðirnir klofnuðu frá rétttrúnaðarkirkjunni á fimmtu öld, stofnuðu þeir skóla víðs vegar um Litlu-Asíu og kenndu heimspeki og vísindi byggð á hellenískum grunni sínum, sem fól meðal annars í sér dulefnafræði. Á áttundu og níundu öld komust nestoríar í kynni við Araba, sem fengu brennandi áhuga á grískum vísindum. Fyrir þeirra tilstilli fór dulefnafræðin að snúa aftur til hagnýtra uppruna sinna.

Þar sem Arabar voru einnig í sambandi við Kína, innlimuðu þeir kínversku hugmyndina um „meðalið“ í rit sín um dulefnafræði, en það varð síðar að „viskusteini“ evrópskra dulefnafræðinga. Viskusteinninn gat læknað „veiku“ (óæðri) málmana með því að breyta þeim í gull og virkaði einnig sem ódáinsveigar (lífsins elixír).

Eftir fall Rómar glötuðust nánast öll merki um gríska heimspeki og vísindi í Vestur-Evrópu og dulefnafræðin hvarf. Á elleftu og tólftu öld leiddi hins vegar endurvakinn áhugi á vísindum til rannsókna á leyndum dómum Araba. Mörg af ritum þeirra um dulefnafræði voru þýdd á latínu og síðar á öll helstu tungumál Evrópu.

Síðari þróun

Á tólftu og þrettándu öld helguðu fræðimenn á borð við Roger Bacon (ein af jarðvistum Saint Germain) og Albertus Magnus sig því að safna öllum hliðum þekkingar saman í alfræðiverk. Dulefnafræði (alkemía) þjónaði sem mikilvægur liður í skilningi þeirra. [Alkemía var þeim nauðsynleg til að skilja hvernig náttúrulögmálin og guðlegur vilji mætast í efnisheiminum.]

Á fimmtándu öld fóru alkemistar að beina sjónum sínum að hagnýtari markmiðum en þeim að reyna að búa til gull. Það var á þeim tíma sem Paracelsus þróaði málmkennd lyf og stofnaði skóla í læknis-efnafræði (iatrochemistry) – efnafræði lyfjanna, sem var undanfari lyfjafræði nútímans. [Með því að rannsaka eiginleika málma og steinefna lagði hann grunninn að þeim vísindum sem við þekkjum í dag sem nútíma lyfjafræði.]

Uppgötvun á byggingu atómsins í upphafi 20. aldar hefur rennt stoðum undir eina af elstu kenningum dulefnafræðinnar. Líta má á rafeindina og kjarna prótóna og nifteinda sem „frumefnið“ ("prime matter")) og byggingarsamband þeirra sem þá uppbyggingu sem gefur hverju efnisformi sína einstöku eiginleika.

[Þessi hluti sýnir hvernig nútímavísindi hafa á vissan hátt staðfest þá fornu innsýn dulefnafræðinnar að allur efnisheimurinn sé byggður upp af sömu grunneiningunum. Munurinn á milli ólíkra efna liggur ekki í eðli grunneininganna sjálfra, heldur í því hvernig þeim er raðað saman — nákvæmlega eins og alkemistar fortíðarinnar töldu þegar þeir reyndu að breyta einu efni í annað með því að hafa áhrif á „form“ þess.]

Í ljósi heilags anda kennir hinn uppstigni meistari Saint Germain aganemum (e. disciples) sínum á tuttugustu öldinni „andlega dulefnafræði“, sem eru vísindin um sjálfsumbreytingu.

Síða frá 16. öld með alkemískum texta

Arfleifð alkemista til forna

Saint Germain segir:

Alchemy was originally intended to be a means of enriching individual destiny by making available the technique of changing base metals into gold, thereby producing opulence in the affairs of the successful practitioner. The dedication of the early alchemists to the cause of ferreting out its secrets was complete, and it was sanctified by the coordination of their minds with the works of their hands.

These alchemists pursued their experiments under the duress of persecution led by the entrenched reactionary forces of their day, and it is a tribute to their lives and honor that they persisted in the search. Thus they brought forth and bequeathed to humanity the bona fide results of their efforts as acknowledged scientific achievement and annotated philosophic knowledge to bless the culture and archives of the world order....

As the early alchemists attained a measure of success in probing the secrets of the universe, they became acutely aware of the need to band together and to withhold from the public eye certain discoveries which they made. A number of religious orders and secret societies grew out of this need, and the remnants thereof have survived to the present day....

Let me declare—because I can speak in the light of true knowledge—that the early alchemists were not nearly so unsuccessful as history would have men believe. Their discoveries were legion and they included knowledge both secular and religious, scientific and philosophic. Above all, they unlocked many truths which at a later date were made general knowledge.

Saint Germain’s teachings on alchemy

The following statements were taken directly from Saint Germain’s teaching in Saint Germain On Alchemy.

The inner meaning of alchemy is simply all-composition, implying the relation of the all of the creation to the parts which compose it. Thus alchemy, when properly understood, deals with the conscious power of controlling mutations and transmutations within Matter and energy and even within life itself. It is the science of the mystic and it is the forte of the self-realized man who, having sought, has found himself to be one with God and is willing to play his part.

Two thousand years ago when Christ walked upon the waters of the Sea of Galilee, his demonstration was a manifestation of the natural law of levitation operating within an energy framework of cohesion, adhesion, and magnetism—the very principles which make orbital flight possible. The light atoms composing the body of Christ absorbed at will an additional quantity of cosmic rays and spiritual substance whose kinship to physical light made his whole body light, thereby making it as easy for him to walk upon the sea as upon dry land.

His body was purely a ray of light shining upon the waters. The most dazzling conception of all was his ability to transfer this authority over energy to Peter through the power of Peter’s own vision of the Christ in radiant, illumined manifestation.

By taking his eyes temporarily from the Christ, however, Peter entered a human fear vibration and vortex which immediately densified his body, causing it to sink partially beneath the raging seas. The comforting hand of Christ, extended in pure love, reunited the alchemical tie, and the flow of spiritual energy through his hand raised Peter once again to safety.

The true purpose of alchemy

I would like to point out that it is the hope of the Brotherhood in releasing these teachings at this time to avoid for our students the mistakes of some of the early alchemists whose sole purpose seemed to be the acquirement of riches and honor and the ability to produce from universal substance the energies to change base metals into gold.

Let me hasten to say that not all of the early alchemists confined their goals to temporary gain. Indeed many stalwart souls pursued alchemy with the same reverence they would a quest for the Holy Grail, seeing it as a divine art and the origin of the Christian mysteries, as when Christ changed the water into wine at the marriage in Cana of Galilee.

We desire to see the original concepts about alchemy given new meaning, and we desire to see the meaning it acquired in the mystery schools brought to the fore. For the uses to which this science is presently put must be translated to a higher dimension if mankind are to reap the full benefits thereof.

Alchemical symbols

When used by the alchemist, symbols and symbology properly understood are literally charged with meaning. For example, mercury is the symbol of speed and interprets to the consciousness the thought of wakeful, reverent alertness, which swiftly endows the chemistry of action with the intensity of application.

Salt equates with the idea of selfhood and reminds mankind of the need to have the self retain the savor of its Divine Source in preference to the crystallization of identity within the Sodom and Gomorrah of materiality indicated in the historical figure of Lot’s wife.

Fire, as Life, is the catalyst which can be increased from the cosmic light within the cosmic rays in order to intensify and purify the radiance of Life in the contemplated design....

Earth symbolizes the natural crystalline densities created out of Spirit’s energies and sustained by the beings of the elemental kingdom. These tiny creators, in their mimicry of human discord, have transferred to nature mankind’s inharmonious patterns.... It is this discord imposed upon the very atoms of substance which the alchemist must remove from his laboratory before he can create. It is the dross which the alchemist will purify by fire.

Alchemy and freedom

It ought to become increasingly clear to the students of this course that I am determined to bring to your minds and feelings a new sense of freedom. The wholesome concepts presented herein must indicate to your total being that the key to alchemy that must precede the acquisition of all other keys is the mastery of yourself, to a greater or lesser degree.

This key must be recognized for what it is, for self-mastery is the key to all self-knowledge. It must then be understood and used, at least in part. And you must acknowledge without question that you yourself are the alchemist who shall determine the design of your creation. Furthermore, you must know your self as the Real Self and your creation as coming forth from that Self.

If man expects to succeed in alchemy, which is in truth dependent on the higher laws of spiritual science, he must nurture the faith on which the strength of his invocation and concentration will rest.

The now of the present hour must be utilized as a chalice of spiritual opportunity.... Each man must become aware of his choices and select either freedom or fetters as he explores the chemistry of his present state, brings it into focus upon the mirror of truth, and then determines to alter each base condition.

Consider all the beauty of life which can be. Perceive this as pure gold. All causes of unhappiness, every vibration of discord, fear, doubt, suspicion, condemnation, criticism, judgment, self-righteousness, and all negative traits are part of either the human mold or the mowlde which must be purged as dross before purity can so regenerate a lifestream as to enable the individual to partake of the waters of Life freely.

It is not enough that men come to drink when the invitation from higher sources has gone forth. They must make new skins to retain the new wine of infinite goodness and purpose. This is spiritual alchemy; and wise are they who first master it in themselves before attempting to govern the elements in others or in nature, for thus is karma justified by wisdom and rendered benign....

So-called physical death does not represent the end of being. It merely divides eternal life into compartments of identity and experience whereby expansion and opportunity can be utilized to the fullest and each outworn mold discarded.

In “Intermediate Studies in Alchemy,” Saint Germain explains that man is not truly free until he has the power to create. “Matter that presents so hard an appearance to the eye is actually composed of the whirling energies of Spirit,” the Master Alchemist says. “Its density can be calculated and comprehended by the self; and with the speed of light, the consciousness can reach out and pass through dense substance as easily as the swimmer cuts through the water with his arms in motion.”

Creation of the cloud

► Main article: Cloud of infinite energy

Saint Germain gives a precise meditation for gaining spiritual power through the creation or magnetization of the “cloud”—a forcefield of vibrating energy which can be used for healing. The cloud is the soul’s own alchemical altar, a platform to invoke the presence of the ascended masters and their assistance with every alchemical experiment. It is the means whereby man can alter his destiny.

See also

Precipitation

Nine steps of precipitation

Cloud of infinite energy

Violet flame

Saint Germain

For more information

Mark L. Prophet and Elizabeth Clare Prophet, Saint Germain On Alchemy: Formulas for Self-Transformation

Sources

Elizabeth Clare Prophet, May 28, 1986.

1978 Pearls of Wisdom, notes on alchemy.

Mark L. Prophet and Elizabeth Clare Prophet, Saint Germain On Alchemy: Formulas for Self-Transformation.