Alchemy/is

Alkemía (Dulefnafræði) voru vísindi miðalda. Hinir fyrri alkemistar (dulefnafræðingar) reyndu að umbreyta óæðri málmum í gull og uppgötva alhliða lækningu við sjúkdómum ásamt leiðum til að lengja lífið.

Í víðara samhengi er dulefnafræði alkemíunnar skilgreind sem „máttur eða ferli til að umbreyta einhverju algengu í eitthvað sérstakt“ eða sem „óútskýranleg eða leyndardómsfull umbreyting“. Dulefnafræði er vísindin um sjálfsumbreytingu.

Andleg vísindi dulefnafræðinnar

Dulefnafræði er „al-efnafræði Guðs“, sem sýnir hvernig hver hlið sköpunarverksins er færð til birtingar í efnisheiminum. Dulefnafræði fjallar um að stýra umbreytingum í efni og orku af vitund, þannig að maðurinn starfar saman með Guði við sköpunina.

Dulefnafræði eru vísindin sem gera okkur kleift að nálgast alheimsljósið sem er hinn sanni arfur okkar. Okkur er ætlað að njóta fyllingar þess gjöfula gnægtarlífs sem Jesús kom til að færa okkur og ábyrgjast, til að minna okkur á forna arfleifð okkar á liðnum gullöldum á æðri tíðnisviðum ljóssins og í Meginsólinni. Jesús og Saint Germain kenna vísindi dulefnafræðinnar.

Uppruni

Dulefnafræði alkemíunnar, hin fornu vísindi sem eignuð eru Adam, Nóa, Móse, Salómón, Saraþústra og Hermesi, urðu víðar þekkt á fyrstu öldinni í hinni hellenísku menningu í Alexandríu í Egyptalandi, fyrir tilstilli samþættingar grískrar heimspeki, egypskrar tækni og dulhyggju miðausturlenskra trúarbragða.

Dulefnafræðingar (alkemistar) fyrstu aldarinnar rannsökuðu tilgátu Aristótelesar um „frumefnið“ (prime matter), sem er grundvöllur allra efna í jarðheimum. Þetta efni mætti móta í ýmis formgerðir (form) sem taka á sig ýmsar myndir. Höfuðskepnurnar fjórar – eldur, loft, vatn og jörð – framkalla samspil efnis og forms sem framleiðsla alls hins efnislega sköpunarverks byggir á. Breytingar á hlutfalli þessara frumþátta í hvaða líkama sem er leiða til breytinga á formgerð; þess vegna er hægt að breyta hvaða efni sem er í hvaða annað efni sem er ef réttar aðstæður eru fyrir hendi.

Þessi tilgáta hvatti færa málmsmiði til að velta fyrir sér orsökum þess hvernig málmarnir brugðust við, en þeir voru orðnir mjög leiknir í meðferð þeirra. Við gerð gull- og silfurskreytinga fyrir hina ríku gerðu þeir að sjálfsögðu tilraunir með eftirlíkingar fyrir fátækari viðskiptavini og settu fram þá kenningu að ef Aristóteles hefði rétt fyrir sér, ættu þeir að geta búið til gull jafn auðveldlega og hvaða eftirlíkingu sem var. Stjörnuspekingar studdu þá í þessari skoðun, en þeir trúðu því einnig að við réttar stjörnufræðilegar aðstæður gæti umbreyting óæðri málma í gull átt sér stað á auðveldari hátt.

Líkt og líkaminn vex og sálin gengur í gegnum launhelgar krossfestingarinnar og upprisunnar til fullkomnunar hins ódauðlega lífs, þá sáu dulefnafræðingar fortíðar hvernig málmar þróuðust í iðrum jarðar úr hinum ófullkomnu efnum blýs, kopars, tins, járns og kvikasilfurs yfir í lýtalaust gull. Þeir veittu því eftirtekt að þeir gætu flýtt fyrir þessu breytingaferli með nákvæmri ræktun og langvarandi upphitun – með því að „deyða“ málminn og lífga hann svo við á ný á háleitara stigi, aftur og aftur, þar til gull verður til.

Þessir dulefnafræðingar fundu upp margvísleg rannsóknartæki (sum þeirra eru, í breyttri mynd, enn notuð af efnafræðingum nútímans). Þar sem þeir voru í grunninn handverksmenn, vildu þeir halda dulefnafræði sinni sem iðnaðarleyndarmáli og fundu því upp táknræn heiti sem hinir óvígðu gátu ekki skilið. Þeir notuðu stjörnuspekileg tákn til að auðkenna málmana fimm og tengdu innbyggða eiginleika þeirra við hinar fimm þekktu reikistjörnur. Gull tilheyrði sólinni, silfur tunglinu. Eftir því sem helleníska heimspekin færðist frá vísindalegu sjónarhorni yfir í áherslu á guðlega opinberun í gnóstík, nýplatonisma og kristni, urðu rit um dulefnafræði æ dulspekilegri.

Kína

Í austri leituðust kínverskir dulefnafræðingar fortíðar, sem fylgdu heimspeki taóismans, við að skilja veg náttúrulögmálsins (tao þýðir „vegur“). Þeir nýttu sér „meðal“ – efni sem framkallaði dulefnafræðilega umbreytingu þegar því var bætt við kvikasilfur eða aðra málma. Gull sem þannig var búið til bjó yfir þeim mætti að veita þeim lækningu eða jafnvel ódauðleika sem neytti þess. Líkt og átti sér stað í vestri varð kínversk dulefnafræði síðar dulspekilegri og ritin torkennilegri.

Rasis (Rhazes), arabískur læknir og dulefnafræðingur, í rannsóknarstofu sinni í Bagdad.

Arabaheimurinn

Þegar nestorísku kristnu söfnuðirnir klofnuðu frá rétttrúnaðarkirkjunni á fimmtu öld, stofnuðu þeir skóla víðs vegar um Litlu-Asíu og kenndu heimspeki og vísindi byggð á hellenískum grunni sínum, sem fól meðal annars í sér dulefnafræði. Á áttundu og níundu öld komust nestoríar í kynni við Araba, sem fengu brennandi áhuga á grískum vísindum. Fyrir þeirra tilstilli fór dulefnafræðin að snúa aftur til hagnýtra uppruna sinna.

Þar sem Arabar voru einnig í sambandi við Kína, innlimuðu þeir kínversku hugmyndina um „meðalið“ í rit sín um dulefnafræði, en það varð síðar að „viskusteini“ evrópskra dulefnafræðinga. Viskusteinninn gat læknað „veiku“ (óæðri) málmana með því að breyta þeim í gull og virkaði einnig sem ódáinsveigar (lífsins elixír).

Eftir fall Rómar glötuðust nánast öll merki um gríska heimspeki og vísindi í Vestur-Evrópu og dulefnafræðin hvarf. Á elleftu og tólftu öld leiddi hins vegar endurvakinn áhugi á vísindum til rannsókna á leyndum dómum Araba. Mörg af ritum þeirra um dulefnafræði voru þýdd á latínu og síðar á öll helstu tungumál Evrópu.

Síðari þróun

Á tólftu og þrettándu öld helguðu fræðimenn á borð við Roger Bacon (ein af jarðvistum Saint Germain) og Albertus Magnus sig því að safna öllum hliðum þekkingar saman í alfræðiverk. Dulefnafræði þjónaði sem mikilvægur liður í skilningi þeirra. [Alkemía var þeim nauðsynleg til að skilja hvernig náttúrulögmálin og guðlegur vilji mætast í efnisheiminum.]

Á fimmtándu öld fóru alkemistar að beina sjónum sínum að hagnýtari markmiðum en þeim að reyna að búa til gull. Það var á þeim tíma sem Paracelsus þróaði málmkennd lyf og stofnaði skóla í læknis-efnafræði (iatrochemistry) – efnafræði lyfjanna, sem var undanfari lyfjafræði nútímans. [Með því að rannsaka eiginleika málma og steinefna lagði hann grunninn að þeim vísindum sem við þekkjum í dag sem nútíma lyfjafræði.]

Uppgötvun á byggingu atómsins í upphafi 20. aldar hefur rennt stoðum undir eina af elstu kenningum dulefnafræðinnar. Líta má á rafeindina og kjarna prótóna og nifteinda sem „frumefnið“ ("prime matter") og byggingarsamband þeirra sem þá uppbyggingu sem gefur hverju efnisformi sína einstöku eiginleika.

[Þessi hluti sýnir hvernig nútímavísindi hafa á vissan hátt staðfest þá fornu innsýn dulefnafræðinnar að allur efnisheimurinn sé byggður upp af sömu grunneiningunum. Munurinn á milli ólíkra efna liggur ekki í eðli grunneininganna sjálfra, heldur í því hvernig þeim er raðað saman — nákvæmlega eins og alkemistar fortíðarinnar töldu þegar þeir reyndu að breyta einu efni í annað með því að hafa áhrif á „form“ þess.]

Í ljósi heilags anda kennir hinn uppstigni meistari Saint Germain aganemum (e. disciples) sínum á tuttugustu öldinni „andlega dulefnafræði“, sem eru vísindin um sjálfsumbreytingu.

[Saint Germain færir okkur forna þekkingu í nýjum búningi. „Andleg dulefnafræði“ er ekki lengur spurning um efnafræðilegar tilraunir, heldur hagnýt vísindi til að umbreyta eigin karakter, tilfinningum og vitund til andlegrar fullkomnunar.]

Síða frá 16. öld með alkemískum texta

Arfleifð alkemista til forna

Saint Germain segir:

Dulefnafræði var upphaflega ætlað að vera leið til að auðga hlutskipti einstaklingsins með því að gera aðgengilega þá tækni að breyta óæðri málmum í gull, og auka þannig auðsæld handa hinum farsæla iðkanda. Helgun hinna fyrri dulefnafræðinga við það verkefni að grafa upp leyndardóma hennar var algjör, og hún var helguð fyrir tilstilli samstillingar hugar þeirra og handaverka.

Þessir dulefnafræðingar stunduðu tilraunir sínar undir þunga ofsókna rótgróinna afturhaldsafla þess tíma, og það er virðingarvottur við líf þeirra og heiður að þeir skyldu þrauka í leitinni. Þannig færðu þeir og arfleiddu mannkynið að hinum ósviknu niðurstöðum erfiðis síns sem viðurkenndum vísindalegum afrekum og skráðri heimspekilegri þekkingu, til blessunar fyrir menningu og skjalasöfn heimsins....

Eftir því sem hinir fyrri dulefnafræðingar náðu ákveðnum árangri í að rannsaka leyndardóma alheimsins, gerðu þeir sér fyllilega grein fyrir nauðsyn þess að taka höndum saman og dylja ákveðnar uppgötvanir sínar fyrir almenningssjónum. Nokkrar trúarreglur og leynifélög spruttu upp úr þessari þörf og leifar þeirra hafa lifað allt til þessa dags...

Leyfið mér að lýsa því yfir — því ég get talað í ljósi sannrar þekkingar — að hinir fyrri dulefnafræðingar voru engan veginn jafn ófarsælir og sagan vill vera láta. Uppgötvanir þeirra voru arfamargar og þær fólu í sér þekkingu, jafnt veraldlega sem trúarlega, vísindalega og heimspekilega. Umfram allt lásu þeir upp margvísleg sannindi sem síðar urðu að almennri þekkingu.

Kenningar Saint Germains um alkemíuna

Eftirfarandi fullyrðingar voru teknar beint úr kenningum Saint Germain í Saint Germain On Alchemy (Saint Germain fjallar um alkemíuna).

Innri merking alkemíunnar er einfaldlega al-hliða samsetning, sem gefur til kynna tengsl allrar sköpunarinnar við þá hluta sem hana mynda. Þannig fjallar dulefnafræði, þegar hún er rétt skilin, um þann meðvitaða mátt að stýra stökkbreytingum og umbreytingum innan efnis og orku, og jafnvel innan lífsins sjálfs. Hún er vísindi dulhyggjumannsins og hún er styrkleiki hins sjálfsbirta manns sem, eftir leit, hefur fundið sjálfan sig vera eitt með Guði og er fús til að gegna sínu hlutverki.

Fyrir tvö þúsund árum, þegar Kristur gekk á vatninu á Galíleuvatni, var sýnikennsla hans birtingarmynd náttúrulögmáls þess að takast á loft sem virkar innan ramma orkusviðsins sem felst í samloðun, viðloðun og segulmögnum – einmitt þeirra lögmála sem gera flug um sporbraut gerlegt. Ljósöreindirnar sem mynduðu líkama Krists drógu til sín að vild aukningu kosmískra geisla og andlegs efnis, en tengsl þess við efnislegt ljós gerði allan líkama hans léttan og létti undir með honum við að ganga jafnt á láði og legi.

Líkami hans var hreinlega ljósgeisli sem skein á vötnin. Hin allra mest hrífandi hugmynd var hæfileiki hans til að yfirfæra þetta vald yfir kraftinum til Péturs, fyrir tilstilli máttarins í eigin sýn Péturs á geislandi, upplýstri birtingu Krists.

Með því að taka augun tímabundið frá Kristi varð Pétur gripinn mennskum ótta sem dró úr orkustyrk hans sem sogaðist niður í straumhvirfli. Við það þéttist líkami hans þegar í stað og olli því að hann sökk að hluta til niður í ólgandi vatnið. Hjálparhönd Krists, rétt út í hreinum kærleika, endurtengdi hin alkemísku bönd á ný og andleg orka streymdi í gegnum hönd hans og lyfti Pétri aftur í öruggt skjól.

Hinn sanni tilgangur alkemíunnar

Mig langar að benda á að Stóra hvíta Bræðralagið væntir þess með því að birta þessar kenningar á þessum tíma að forða chela-nemum okkar frá mistökum sumra fyrri alkemista, hvers eini tilgangur virtist vera að öðlast auðæfi og heiður og getuna til að framleiða eðalmálma úr gulli úr orku alheimsins.

Ég vil í skyndi taka fram að ekki takmörkuðu allir fyrri alkemistar markmið sín við stundlegan ávinning. Reyndar stunduðu margar staðfastar sálir alkemíu með sömu lotningu og um væri að ræða leit að hinum heilaga kaleik, og litu á hana sem guðdómlega list og uppruna hinna kristnu leyndardóma, líkt og þegar Kristur breytti vatni í vín í brúðkaupinu í Kana í Galíleu.

Við óskum þess að sjá upprunaleg hugtök um alkemíu fá nýja merkingu og við þráum að sjá þá merkingu sem launhelgarnar leiddu í ljós. Þessi vísindi verður að færa yfir á hærra víddarsvið ef mannkynið á að uppskera þann fulla ávinning sem af þeim hlýst.

Alkemísk tákn

Þegar alkemistinn notar tákn og táknfræði, séu þau rétt skilin, eru þau bókstaflega hlaðin merkingu. Til dæmis er kvikasilfur tákn hraðans og miðlar til vitundarinnar hugsuninni um vökula og lotningarfulla árvekni, sem gæðir efnafræði athafnarinnar samstundis kraft beitingarinnar.

Salt jafngildir hugmyndinni um sjálfsverund og minnir mannkynið á nauðsyn þess að sjálfið varðveiti seltu sína frá guðlegum uppruna sínum, fremur en að sjálfsmyndin kristallist af veraldarhyggju Sódómu og Gómorru, líkt og vísast til með hinni sögulegu persónu konu Lots.

Eldur, sem líf, er hvatinn sem hægt er að magna úr hinu kosmíska ljósi innan hinna kosmísku geisla í því skyni að herða og hreinsa útgeislun lífsins í hinu fyrirhugaða forsniði....

Jörðin táknar hinn náttúrulega kristallaða þéttleika sem skapaðir eru úr kröftum andans og viðhaldið af náttúruvættum höfuðskepnanna. Þessir smáu skaparar hafa, í eftiröpun sinni á sundurlyndi manna, yfirfært óheillavænleg mynstur mannkynsins á náttúruna.... Það er þetta sundurlyndi, sem þröngvað er upp á sjálf frumeiningar efnisins, sem alkemistinn verður að afmá úr rannsóknarstofu sinni áður en hann getur skapað. Það eru óhreinindin sem alkemistinn mun hreinsa með eldi.Template:SGA-is, pp. 21–22.</ref>

Alkemía og frelsi

Það ætti að verða æ skýrara fyrir aganemum á þessu námskeiði að ég er staðráðinn í að færa huga ykkar og tilfinningum nýja frelsiskennd. Hin heilnæmu hugtök sem hér eru kynnt verða að gefa tilvist ykkar allri til kynna að lykillinn að dulefnafræði, sem verður að koma á undan öllum öðrum lyklum, er að þið náið sjálfsstjórn í meira eða minna mæli.

Það verður að viðurkenna þennan lykil fyrir það sem hann er, því sjálfsstjórn er lykillinn að allri sjálfsþekkingu. Hann verður síðan að skilja og nota, að minnsta kosti að hluta. Og þið verðið að viðurkenna refjalaust að þið sjálf eruð alkemistarnir sem munu ákvarða forsnið sköpunar ykkar. Enn fremur verðið þið að þekkja sjálf ykkar sem raunsjálfið og að sköpun ykkar komi fram frá því æðra sjálfi.

Ef menn ætla að ná árangri í dulefnafræði, sem í sannleika er háð æðri lögmálum andlegra vísinda, verða þeir að rækta með sér þá trú sem styrkur ákalls þeirra og einbeitingar mun hvíla á.

Núið í yfirstandandi stund verður að nýta sem kaleik andlegra tækifæra.... Hver maður verður að verða meðvitaður um valkosti sína og velja annaðhvort frelsi eða fjötra um leið og hann rannsakar efnafræði núverandi ástands síns, færir hana í brennidepil á spegli sannleikans og einsetur sér síðan að breyta hverju óhefluðu ástandi.

Íhugið alla þá fegurð lífsins sem getur átt sér stað. Skynjið hana sem hreint gull. Allar orsakir óhamingju, sérhver snefill sundurlyndis, ótta, efa, tortryggni, fordæmingar, gagnrýni, dómhörku, sjálfsupphafningar og öll letjandi einkenni eru hluti af annaðhvort hinu mannlega móti eða moldinni sem verður að hreinsa burt sem óhreinindi áður en hreinleikinn fær endurnýjað æviskeiðið svo mjög að það geri einstaklingnum kleift að neyta vatns Lífsins endurgjaldslaust.

Það er ekki nóg að menn komi til að drekka þegar boð frá æðri uppsprettum hafa verið gefin út. Þeir verða að búa til ný skinnbelgi til að geyma hið nýja vín óendanlegrar gæsku og tilgangs. Þetta er andleg alkemía; og vitrir eru þeir sem fyrst ná tökum á henni í sjálfum sér áður en þeir reyna að stjórna höfuðskepnunum í öðrum eða í náttúrunni, því þannig er karma jafnað með visku og gert blessunarríkt....

Svo kallaður líkamlegur dauði merkir ekki endalok tilvistarinnar. Hann skiptir eilífu lífi einungis niður í hólf sjálfssemdar og reynslu, þar sem hægt er að nýta þroska og tækifæri til fullnustu og kasta hverju úreltu móti.

Í „Intermediate Studies in Alchemy“ útskýrir Saint Germain að maðurinn sé ekki sannarlega frjáls fyrr en hann hefur máttinn til að skapa. „Efnið sem virðist svo hart í augum manna er í raun samsett úr hringstreymi krafts andans,“ segir meistari alkemíunnar: „Sjálfið getur reiknað út og skilið grófleika þess; og með hraða ljóssins getur vitundin teygt úr sér og farið í gegnum þétt efni jafn auðveldlega og sundmaðurinn klýfur vatnið með sundtökum sínum.“

Skýjarmyndunin

► Aðalgrein: Ótakmarkaður skýjakraftur

Saint Germain gefur nákvæma hugleiðslu til að öðlast andlegan mátt með því að skapa eða segulmagna „ótakmarkaðan skýjakraft“ — orkusvið titrandi orku sem hægt er að nota til lækninga. Skýið er alkemískt umbreytingaraltari sjálfrar sálarinnar, vettvangur til að kalla fram nærveru hinna uppstignu meistara og aðstoð þeirra við hverja alkemíska tilraun. Það er tækið sem maðurinn getur notað til að breyta hlutskipti sínu.

Sjá einnig

Framköllun með hugskotsmyndum (útfellingar)

Níu skref til framköllunar með hugskotsmyndum (útfellingar)

Ótakmörkuð skýjakraftur

Fjólublái loginn

Saint Germain

Til frekari upplýsinga

Mark L. Prophet and Elizabeth Clare Prophet, Saint Germain On Alchemy: Formulas for Self-Transformation

Heimildir

Elizabeth Clare Prophet, 28. maí, 1986.

1978 Pearls of Wisdom, athugasemdir um alkemíska umbreytingarlist.

[Athugasemdir og viðbætur frá gervigreindinni (Gemini) birtast innan hornklofa.]

Mark L. Prophet and Elizabeth Clare Prophet, Saint Germain On Alchemy: Formulas for Self-Transformation.